16 lipca 2026 roku zmarł Rudolph A. Marcus, kanadyjsko-amerykański chemik, laureat Nagrody Nobla z chemii za 1992 rok. Miał 103 lata i do ostatnich lat prowadził zajęcia w California Institute of Technology.
Nagrodę dostał za teorię przeniesienia elektronu w układach chemicznych, nazywaną dziś teorią Marcusa. Opisuje ona, jak szybko elektron przeskakuje między cząsteczkami i od czego ta szybkość zależy. Ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie zachodzi utlenianie i redukcja: w fotosyntezie, w ogniwach słonecznych, w bateriach i w korozji metali.
Teorię opublikował w latach pięćdziesiątych, a nagrodę odebrał czterdzieści lat później. To jeden z wyraźniejszych przykładów tego, jak długo komitet potrafi czekać, zanim uzna wpływ odkrycia za dowiedziony.
Urodził się 21 lipca 1923 roku w Montrealu. Doktorat obronił na McGill University, a od 1978 roku pracował w Caltech.
Pytania o Rudolpha Marcusa
Czym jest teoria Marcusa?
To opis przeniesienia elektronu między cząsteczkami: jak szybko zachodzi i od czego zależy. Tłumaczy procesy w fotosyntezie, ogniwach słonecznych, bateriach i przy korozji.
Za co Rudolph Marcus dostał Nagrodę Nobla?
Za wkład w teorię reakcji przeniesienia elektronu w układach chemicznych. Nagrodę z chemii odebrał samodzielnie w 1992 roku.
Ile lat minęło między odkryciem a Nagrodą Nobla dla Marcusa?
Około czterdziestu. Teorię opublikował w latach pięćdziesiątych, a nagrodę dostał w 1992 roku, co pokazuje, jak długo komitet potrafi czekać na potwierdzenie znaczenia pracy.