Firma analityczna Clarivate ogłosiła 17 września listę Citation Laureates 2026. To dwudziestu dwóch badaczy, których prace są cytowane tak często, że wpływ ich odkryć porównuje się z dorobkiem dotychczasowych noblistów.
Lista nie jest żadną formą nominacji, bo prawdziwe kandydatury pozostają tajne przez pięćdziesiąt lat. To prognoza oparta na danych o cytowaniach, prowadzona od 2002 roku. Od tego czasu Nagrodę Nobla odebrało 89 osób wcześniej wskazanych przez Clarivate, zwykle kilka lat po trafieniu na listę.
W tegorocznym zestawieniu mocno widać medycynę metaboliczną. Daniel J. Drucker, Jens Juul Holst i Svetlana Mojsov zostali wskazani za odkrycie i opisanie hormonu GLP-1, na którym opierają się dzisiejsze leki na cukrzycę i otyłość. W chemii wyróżniono Davida R. Liu za edycję zasad i edycję wiodącą, czyli precyzyjne techniki zmiany genów, a w fizyce twórców organicznych diod elektroluminescencyjnych, które trafiły do ekranów telefonów.
Szesnaścioro z dwudziestu dwóch wskazanych pracuje w Stanach Zjednoczonych, po jednej osobie w Kanadzie, Danii, Izraelu, Japonii, Chinach i Szwajcarii. Pełne zestawienie z podziałem na dziedziny opisaliśmy w tekście o tym, kto jest typowany do Nagrody Nobla w 2026 roku.
Pytania o listę Clarivate
Czym jest lista Citation Laureates?
To coroczna prognoza firmy Clarivate, wskazująca badaczy o cytowalności porównywalnej z dotychczasowymi noblistami. Powstaje od 2002 roku i opiera się na danych bibliometrycznych, a nie na kandydaturach.
Czy lista Clarivate to nominacje do Nagrody Nobla?
Nie. Prawdziwe kandydatury są tajne przez pięćdziesiąt lat i nikt poza komitetami ich nie zna. Clarivate publikuje własną prognozę, niezależną od Fundacji Nobla.
Ilu wskazanych przez Clarivate dostało potem Nagrodę Nobla?
Osiemdziesiąt dziewięć osób od 2002 roku, zwykle kilka lat po trafieniu na listę.