Dziewięćdziesiąt dwa lata temu, 4 lipca 1934 roku, zmarła Maria Skłodowska-Curie. Miała 66 lat, a przyczyną była anemia aplastyczna, czyli choroba szpiku wywołana wieloletnią pracą z materiałami promieniotwórczymi.
Zmarła w sanatorium w Alpach Sabaudzkich, dokąd pojechała leczyć wyczerpanie. Lekarze długo nie łączyli jej objawów z promieniowaniem, bo w tamtych latach nikt nie znał jeszcze skutków takiej ekspozycji. Pracowała z radem przez trzydzieści lat, często trzymając probówki w dłoniach i nosząc fiolki w kieszeni fartucha.
Jej notatniki z lat dziewięćdziesiątych XIX wieku są nadal promieniotwórcze i przechowuje się je w ołowianych pudłach w Bibliotece Narodowej Francji. Żeby je przejrzeć, trzeba podpisać oświadczenie o świadomości ryzyka.
Pochowano ją w Sceaux, obok męża Piotra. W 1995 roku szczątki obojga przeniesiono do paryskiego Panteonu. Była pierwszą kobietą pochowaną tam za własne zasługi, a nie jako czyjaś żona.
Pytania o Marię Skłodowską-Curie
Na co zmarła Maria Skłodowska-Curie?
Na anemię aplastyczną, czyli niewydolność szpiku kostnego. Chorobę wywołała wieloletnia praca z substancjami promieniotwórczymi, prowadzona bez jakiejkolwiek ochrony.
Kiedy zmarła Maria Skłodowska-Curie?
4 lipca 1934 roku, w sanatorium w Alpach Sabaudzkich we Francji. Miała 66 lat.
Gdzie pochowano Marię Skłodowską-Curie?
Początkowo w Sceaux pod Paryżem, obok męża Piotra. W 1995 roku szczątki obojga przeniesiono do Panteonu w Paryżu.